Ergens in Nederland hangt vanmiddag een monteur een cv-ketel op. Hij doet niets verkeerds. Hij doet wat de rekensom zegt, een rekensom die niet vandaag is gemaakt maar járen geleden al vastligt in het meerjarenonderhoudsplan.

Toch is die ketel een besluit van achttien jaar. Wie hem vandaag ophangt, kiest tot na 2044 voor gas. En meestal kiest hij dat voor iemand anders: voor een huurder die er niet bij stond, die niets aan zijn eigen woning mag veranderen, en die de rekening wel krijgt.

Dat gebeurt 1.100 keer per dag.

Vooral wie nog aan het gas vastzit voelt dat het hardst: de rekening stijgt door, en wordt elke winter weer een verrassing. Nooit een leuke.

Wij hebben twee Nederlanden gebouwd. Eén waar mensen met zonnepanelen en warmtepompen hun rekening zien dalen. En één waar mensen bang zijn voor de energierekening die op de mat valt. Wij geloven dat energieonrechtvaardigheid oplosbaar is.

Wij geloven niet dat gasloos onbetaalbaar is. Wij geloven niet dat je elk complex opnieuw moet uitrekenen. Wij geloven niet dat je eerst tot de hoogste standaard moet isoleren. Wij geloven niet dat bewoners aan het eind van een traject moeten horen wat er met hun huis gebeurt. En wij geloven al helemaal niet dat de mensen die het hardst nodig hebben achteraan horen te staan.

Wij geloven wel dat woningcorporaties, samen, sneller en slimmer kunnen verduurzamen dan wanneer iedere corporatie het alleen doet. En dat dat de sleutel is om energiearmoede aan te pakken.

Onze missie is het einde van energiearmoede, iedereen mee in de energietransitie. Onze ambitie: 51.000 woningen van huishoudens in energiearmoede verduurzaamd in 2036, tien procent van het landelijke probleem.

De prijs om een sociale huurwoning all-electric te maken is in twee jaar gehalveerd. Op de bestaande stroomaansluiting. Zonder netverzwaring, zonder opengebroken straat. Niet met een nieuwe uitvinding, maar door te doen wat al werkt en te laten wat niet nodig is.

Wij zijn er bijna. En bijna is het hele punt. Op de dag dat all-electric goedkoper is dan een nieuwe cv-ketel          , hoeft niemand meer overtuigd te worden. Dan kantelt het vanzelf.

De knop zit niet in de meterkast. Hij zit in de bestuurskamer, en er zijn maar 260 bestuurders van corporaties in Nederland. Wij vragen geen geld en geen geloof. Wij vragen volume. Zeg ja tegen honderd woningen, en daarna tegen de volgende honderd. Elke corporatie die meedoet duwt de prijs omlaag voor alle andere, ook voor de corporaties die nog niet meedoen. Dat is geen wedstrijd die je wint. Dat is een knop die je samen omzet.

In navolging van Marjan Minnesma's Wij Willen Zon, vijftien jaar geleden, is het nu tijd voor: Wij Willen Warmte.